In onze babyjaren hebben we weinig invloed op onze eigen ontwikkeling. We leren praten, lopen en dingen begrijpen. Als je naar school gaat dan ligt het leerprogramma voor een groot deel vast. En na het afronden van je schoolcarrière ga je werken. Voor een groot deel word je zelf verantwoordelijk voor je verdere ontwikkeling. Hoe pak je dit aan en hoe ontwikkelbaar ben je eigenlijk?
Door het werk van mijn vader, maar ook op latere leeftijd, heb ik vaak op verschillende plekken gewoond in binnen- en buitenland. Door nieuwe omstandigheden, moest ik wel nieuwe dingen leren – denk aan taal en gewoontes. Dit zorgde er ook voor dat ik reflecteerde op datgene wat er nieuw voor mij was, wat wel of niet bij mij paste en wat ik wel of niet wilde leren. Open staan voor het nieuwe, uitproberen en kijken of het bij je past. Nieuwe dingen aanleren en kijken wat je daarvoor nodig hebt. En altijd nieuwsgierig zijn. Heb ik dit gedaan, omdat de omstandigheden erom vroegen of zat dit al in mij? En in hoeverre is ontwikkelbaarheid aan te leren?